Eşekler Bir Bir Yok Oluyor
Kırsal dönüşüm ve tarımda makineleşme, geleneksel üretimin simgelerinden eşeği haritadan siliyor
Türkiye’de hayvancılığın en eski unsurlarından biri olan eşek, son 20 yılda dramatik bir düşüş yaşadı. Resmi istatistiklere göre eşek sayısı 2005 yılından bu yana kesintisiz şekilde azalırken, özellikle son 10 yıldaki sert gerileme dikkat çekiyor. Uzmanlar, bu tablonun yalnızca ekonomik değil, ekolojik sonuçlar da doğurabileceği uyarısında bulunuyor.
Tarım ve Orman Bakanlığı ile TÜİK verileri, Türkiye’de eşek varlığının yıllar içinde ciddi biçimde eridiğini ortaya koyuyor. 2005 yılında ülkede 341 binin üzerinde eşek bulunurken, 2025 yılı Haziran ayı itibarıyla bu sayı 62 bin seviyesine kadar geriledi. Böylece 20 yıllık süreçte eşek sayısında yaklaşık yüzde 82’lik bir azalma yaşandı.
En sert düşüşün ise son 10 yılda kaydedildiği görülüyor. 2020 yılında yaklaşık 108 bin olan eşek sayısı, sadece 5 yıl içinde 45 bin civarında azalarak dikkat çekici bir gerilemeye sahne oldu. Bu durum, kırsal yapıda yaşanan hızlı dönüşümün somut göstergelerinden biri olarak değerlendiriliyor.
Uzmanlara göre düşüşün temel nedenleri arasında tarımda makineleşmenin yaygınlaşması, kırsal nüfusun azalması ve geleneksel üretim yöntemlerinin terk edilmesi yer alıyor. Bir dönem yük taşımacılığı ve tarımsal faaliyetlerin vazgeçilmez unsuru olan eşek, modern tarım sistemlerinde işlevini büyük ölçüde yitirmiş durumda.
Ancak uzmanlar, eşek sayısındaki bu hızlı azalmanın yalnızca tarımsal değil, biyolojik çeşitlilik açısından da risk oluşturduğuna dikkat çekiyor. Yerel hayvan ırklarının yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kaldığını belirten çevre ve hayvancılık uzmanları, koruma ve izleme politikalarının önemine vurgu yapıyor.
